پشتیبانی سایت 09307404067

مرکز بین المللی آموزش های تئوری انتخاب ایران

سوپرویژن بالینی برای روانشناسان و مشاوران


سوپرویژن بالینی برای روانشناسان و مشاوران  توسط دکتر علی صاحبی بصورت آن لاین ( اینترنتی)



تعریف کلی


در تعریف کلی، سوپرویژن یک اتحاد کاری ،رسمی و  قاعده مند بین یک روان شناس مجرب یا فردی که تجربه بیشتری در قلمروی  کاری مورد نظر دارد با فرد کم تجربه تر و یا تازه وارد است.


در این فرآیند کار و خدماتی که فرد کم تجربه تر ارایه می کند توسط فرد با تجربه تر (سوپروایز) بررسی، مرور و بازبینی شده  و برروی آن تامل میشود.هدف این بررسی و بازبینی بهبود و پیشرفت کار فرد کم تجربه با مراجع،اطمینان ازامنیت و رفاه حال مراجع ،حمایت و پشتیبانی از فرد کم تجربه تر در چالش های علمی و کمک به رشد و تحول وپیشرفت فرد کم تجربه تر می باشد.


در تعریف دیگری از سوپرویژن بالینی آمده است که: سوپرویژن فرآیندی است بین دو یا چند نفر متخصص حرفه ای که به طور رسمی و قاعده مند با  هم ملاقات میکنند تا درباره شرایط وموارد بالینی تامل کرده و  مسائل حرفه ای با هم بررسی و مرور کنند. هدف اصلی سوپرویژن یا ملاقات حرفه ای حمایت فکری ،عاطفی و فنی فرد یا افراد تحت سوپرویژن در مجیط بالینی است .


سوپروایزر یک فرد متخصص آموزش دیده و مجرب است که سالهای زیادی کار بالینی انجام داده و می تواند افراد کم تجربه تر را راهنمایی و هدایت و حمایت کند.


اگر چه تعریف سوپرویژن بسیار متفاوت است ،ولی اصول و اهداف سوپرویژن که درپیشنه پژوهشی و بالینی روانشناسی و مشاوره و رشته های سلامت روان آمده است بسیار هماهنگ، یک دست و مشخص است.


اهداف سوپر ویژن را می توان اینگونه خلاصه کرد:


تقویت و افزایش مهارت ها ،شایستگی ها و کارآمدی  کارورزان (افراد تحت سوپرویژن )


فراهم سازی حمایت های فکری،عاطفی و فضای امن برای کارورزان


کمک به رشد و پیشرفت حرفه ای کارورزان


اطمینان از این که خدماتی که به مراجعین داده می شود، صحیح ،علمی ،دقیق و موثر است .


اطمینان از رعایت استانداردهای اخلاقی ،علمی ،حرفه ای و سازمانی.




سوپروایزر  و کارورزان (افراد تحت سوپرویژن) برابرند 


معمولا وقتی واژه سوپرروایزر به گوش می رسد،افراد نقش های مدیریتی و سلسله مراتب سازمانی را  تداعی می کنند.اما سوپرویزن بالینی قایل به چنین  سلسله مراتبی نیست.


 سوپروایزر بالینی یک فرد مجرب است که در قلمروهای کاری خود خوش درخشیده و دست آوردهای علمی و بالینی خوبی داشته است.


در زمان های مختلف سوپروایزر نقش معلم، راهنما، مربی و مشاور به معنی Adviser  را ایفا می کند.اگر چه ممکن است گاهی فرد تحت سوپرویژن خواهان راهنمایی و دستور العمل صریح و مستقیم باشد ولی یک سوپرویژن خوب یک همکاری و فرایند مشترک است  که در آن همکاران  کم تجربه در زمینه های  زیر نقش فعالی به عهده می گیرند:


•انتخاب کند که کدامیک از بخش های کارش را با سوپروایز مورد بررسی قرار داده و به کدام بخش تمرکز کند.


•او شیوه کار با سوپروایزر را که بهتر برایش مفید واقع می شود و او بهتر می تواند سود ببرد را تعیین کند.


• فراهم کردن فیدبک به سوپروایزر در خصوص تجربه اش در کار با او و نسبت به شیوه و روش کاری که با هم می کنند .


• پیروی از استانداردهای حرفه ای و پاسخگو بودن نسبت به شرایط قرار داد فیمابین


مدل های سوپرویژن


مدل روان تحلیل گری


در این مدل فرد تحت سوپرویژن در حالی که خود درمانگر است توسط سوپروایزر تحلیل می شود تا مسایل و مشکلات خودش را با یک فرد ارشد کشف و شناسایی و حل و فصل کند.


مدل تحولی 


در این مدل سطح تحولی فرد تحت  سوپرویژن نقطه کانونی فرایند سوپرویژن قرار می گیرد و آنچه در جلسه سوپرویژن رخ می دهد به طور کامل بستگی  به نیازهای تحولی/ رشدی فرد تحت سوپروِیژن دارد. در هر جلسه او و نیازهای او تعیین می کند که سوپریژن به چه چیزی تمرکز داشته باشد. نیازهای تحولی فرد تحت سوپرویژن در فرآیند رشد و پیشرفت حرفه ای اش مد نظر قرار می گیرد.


مدل های فرآیندی:


در این مدل اساس کار یافته های پژوهشی و تبین تئوریک برخاسته از نظریه ها و مبتنب بر پژوهش است. داده های پژوهشی خطوط اصلی سوپرویژن،ابهامات و اشتباهات رایج، چالش ها و آموزش های ضروری را تعیین می کنند. در این روش سوپروایزر در زمان های مختلف نقش ها و سبک های مختلفی را در فرآیند سوپرویژن به کار می گیرد ولی مراقب هست که نقش و سبک به کار گرفته شده او مبتنی بر با نفوذترین و فراگیرترین سبک برآمده از پژوهش های رایج باشد. به این روش مدل فرآیندی می گویند چون به فرآیندهایی که در طی جلسه درمان یا سوپرویژن رخ می دهد تاکید  دارد. در این مدل نقش اولیه و همیشگی سوپروایزر  فراهم کردن زمینه برای خود- بسندگی و کارامدی کارورز ( فرد تحت سوپرویژن) تعریف شده است.


در مدل فرآیندی بر شناسایی هفت بخش یا قلمرو تاکید و تمرکز می شود.


1. محتوای جلسه درمان


2. بررسی استراتژی های ملاقات و مداخلات کارورز( درمانگری که تحت سوپرویژن است )با مراجعینش.


3. رابطه درمانی


4. فرایندهای درمانگری کارورز(درمانگری که تحت سوپرویژن است)(انتقال متقابل تجارب شخصی)


5. رابطه سوپرویژنی (رابطه بین سوپرویزر و کارورز) (فرآیند موازی)


6. فرآیند های خودِ سوپروایزر(انتقال متقابل با  کارورز،واکنش به رابطه کارورز با مراجعینش، رابطه مراجع با سوپروایزر)


7. زمینه های وسیعتر(نفوذ سازمانی - حرفه ای)



ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

choicetheroy.ir کلیه حقوق مادی ومعنوی این سایت متعلق است به